Παλαιστίνιοι και Καναδοί ιθαγενείς ενώνουν τις δυνάμεις τους ενάντια στον εποικισμό

Οι Παλαιστίνιοι, στη πατρίδα τους και στο εξωτερικό, έχουν βρει έναν εξαιρετικό σύμμαχο  στον αγώνα ενάντια στον εποικισμό: είναι τα «Πρώτα Έθνη», οι αυτόχθονες λαοί τού Καναδά. 

  της Hadani Ditmars – δημοσιεύθηκε στην Haaretz 

Αυτόχθονες λαοί από όλο τον κόσμο ενώθηκαν τη Δευτέρα, στο πλαίσιο της διεθνούς ημέρας αλληλεγγύης με το «Idle No More» (Τέλος πια στην Αδράνεια!), ένα κίνημα αντίστασης αυτοχθόνων που έχει υποστηρικτές σε όλη την υδρόγειο.

Το «Idle No More» ξεκίνησε στον Καναδά αλλά έχει πυροδοτήσει την υποστήριξη από λαούς όπως τους Τουαρέγκ της Βόρειας Αφρικής και τους Μαορί της Νέας Ζηλανδίας.

Μαζί με τα πολλά μηνύματα υποστήριξης που ήρθαν τη Δευτέρα από τους αυτόχθονες λαούς σε όλη την υδρόγειο υπήρχαν μηνύματα αλληλεγγύης από Παλαιστίνιους, τόσο από την ιστορική τους πατρίδα όσο κι από τη διασπορά.

Στην αρχική σελίδα του Συλλόγου Καναδάς – Παλαιστίνη, CPA (Canada Palestine Association), υπάρχει σύνδεσμος που ανακοινώνει "Palestinians in Solidarity with Idle No More and Indigenous Rights." (Παλαιστίνιοι σε Αλληλεγγύη με το Idle No More και τα Δικαιώματα των Ιθαγενών).

Ανοίγει με απόσπασμα από το ποίημα του Μαχμούντ Νταρουίς «Η Τελευταία Ομιλία του ‘Ινδιάνου’ στον Λευκό»:

«Εσείς που έρχεστε πέρα από τη θάλασσα, και θέλετε πόλεμο,

μη κόβετε τα δέντρα των ονομάτων μας,

μην καλπάζετε τα φλεγόμενα άλογά σας

στις ανοιχτές πεδιάδες…

Μη θάβετε τον Θεό σας,

σε βιβλία που υποστηρίζουν τον ισχυρισμό σας για

τη γη σας πάνω στη γη μας…»

 

Στους υπογράφοντες της δήλωσης περιλαμβάνονται ομάδες όπως το Διεθνές Εβραϊκό Αντί-Σιωνιστικό Δίκτυο, η Ομάδα για Ένα Δημοκρατικό Κράτος στη Γάζα, το Κοινοτικό Δίκτυο Παλαιστίνιων των ΗΠΑ, καθώς και δεκάδες άτομα από το Τορόντο έως τη Ραμάλα.   

Οι ιθαγενείς του Καναδά είναι επίσης γνωστοί ως τα «Πρώτα Έθνη». Αν και η αλληλεγγύη ανάμεσα στους Παλαιστίνιους και τα «Πρώτα Έθνη» υπάρχει εδώ και δεκαετίες, το Idle No More έχει «αποκρυσταλλώσει» τη σχέση, λέει η αυτόχθονας καναδέζα ποιήτρια και ακτιβίστρια Lee Maracle από το Τορόντο.

«Οι δεσμοί μεταξύ των λαών είναι σαφέστεροι τώρα» λέει. «Είμαστε και οι δύο εποικισμένοι. Κυνηγούν τους πόρους μας στο Βορρά», λέει, αναφέροντας τα αμφιλεγόμενα έργα εξόρυξης  ασφάλτου από πετρελαιοφόρο άμμο, στην Αλμπέρτα, «και τη γη και πόρους στη Μέση Ανατολή.»

Η Maracle και η οικογένειά της εργάζονται στο πλάι των παλαιστίνιων ακτιβιστών εδώ και χρόνια. Κατά τη διάρκεια της Επιχείρησης Πυλώνας Άμυνας πέρυσι, η κόρη της, Columpa Bobb, τράβηξε φωτογραφίες νέων ιθαγενών ακτιβιστών στο Γουίνιπεγκ, οι οποίοι ενώθηκαν με Παλαιστίνιους-Καναδούς και άλλους σε διαμαρτυρία.  

Η Maracle θυμάται τη συνάντηση της με τον Mahmoud Darwish σε μια δημόσια ανάγνωση, στο Βανκούβερ το 1976, για τον χαιρετισμό της παλαιστινιακής αντιπροσωπείας που παραβρέθηκε στη διάσκεψη του ΟΗΕ «Habitat», για τους ανθρώπινους οικισμούς. Εκεί, διάβασε την ποίησή του στα αγγλικά, και αυτός στα αραβικά.

Ακούγοντας το έργο του, λέει ότι αισθάνθηκε μια εσωτερική σύνδεση. «Μίλησε σε κάτι τόσο παλιό μέσα στο σώμα μου, που ένιωσα σαν να επιπλέω σε μια θάλασσα αιωνιότητας» λέει η Maracle.

Το 2006, όταν ο Αρχηγός της Συνέλευσης των Πρώτων Εθνών (AFN) Phil Fontaine δέχθηκε μια πληρωμένη επίσκεψη στο Ισραήλ από το Καναδικό Εβραϊκό Κογκρέσο, έγραψε μια επιστολή στη AFN, λέγοντας  «Αυτό ισοδυναμεί με την κατάθεση στεφάνου στον τάφο του John Vorster (ηγέτης της Νότιας Αφρικής) προς τιμήν του απαρτχάιντ ή με ταξίδι στις ΗΠΑ για να μοιραστεί τις αξίες της Επιτροπής Custer γιορτάζοντας τη σφαγή στο Wounded Knee (σφαγή Ινδιάνων το 1890 από το ιππικό των ΗΠΑ στη Νότια Ντακότα)».

Η επίσκεψη της AFN στο Ισραήλ τόνισε μία μονομαχία αφηγήσεων, με δεξιές ομάδες σιωνιστών να προσπαθούν να διεκδικήσουν συγγένεια με τα Πρώτα Έθνη με το σκεπτικό ότι και οι δύο ήταν "αυτόχθονες" λαοί.

Επιπλέον, το θέμα της ιθαγένειας στη Βόρεια Αμερική έχει χρησιμοποιηθεί από πρώην πρωθυπουργούς του Ισραήλ, όπως τον Αριέλ Σαρόν, για να δικαιολογήσουν την κατοχή και τον εποικισμό στην Παλαιστίνη – πετώντας το στα μούτρα εκείνων που επέκριναν την   μεταχείριση των Παλαιστινίων από το Ισραήλ.

«Έχουμε μάθει πολλά από εσάς τους Αμερικανούς, από το πώς μετακινηθήκατε προς τη Δύση» είπε κάποτε ο Σαρόν σε έναν αξιωματούχο των ΗΠΑ. Και ενώ πολλοί έχουν συγκρίνει τη Γάζα με έναν μεγάλο αμερικανικό ‘ινδιάνικο καταυλισμό,’ είναι αξιοσημείωτο ότι το σύστημα των καταυλισμών στον Καναδά ήταν αυτό που κάποιοι λένε ότι ενέπνευσε τα Μπαντουστάν της Νότιας Αφρικής.

«Στην πραγματικότητα» λέει ο Hanna Kawas, ένας παλαιστίνιος-καναδός δημοσιογράφος και παλαιός ακτιβιστής για τους αγώνες των ιθαγενών τόσο στον Καναδά όσο και στη Μέση Ανατολή, «το σιωνιστικό κίνημα χτίστηκε επίσης στα μοντέλα αποικιοκρατίας ευρωπαίων εποίκων της ίδιας εποχής όπως στη Νότιο Αφρική, Ζιμπάμπουε, Αγκόλα, Γουινέα Μπισάου, Μοζαμβίκη,  Αλγερία και άλλες χώρες.»

Ο Kawas, ο οποίος ζει κοντά στο Βανκούβερ, έχει παραβρεθεί σε διαμαρτυρίες του ‘Idle No More’ τις τελευταίες εβδομάδες αλλά τονίζει ότι «Ενώ εμείς [αυτόχθονες Καναδοί και Παλαιστίνιοι] δεν κρύβουμε την υποστήριξή μας ο ένας για τον άλλον, δεν προσπαθούμε [οι Παλαιστίνιοι] να προάγουμε τη δική μας ατζέντα, αλλά να προωθήσουμε τη δική τους.»

Η υποστήριξη του Kawas για τα δικαιώματα των αυτοχθόνων ξεκίνησε τη δεκαετία του '70, όταν πρώτο έφτασε στον Καναδά (η οικογένειά του ήταν πρόσφυγες από τη Βηθλεέμ). Θυμάται ακτιβιστές των Πρώτων Εθνών να διαμαρτύρονται για μια επίσκεψη του Μοσέ Νταγιάν στο Βανκούβερ το 1975, και επίσης έλαβε μέρος σε πολλές διαδηλώσεις για την απελευθέρωση του Leonard Peltier, ακτιβιστής του Κινήματος των Αμερικανών Ινδιάνων, που εκδόθηκε από τον Καναδά κατόπιν αιτήματος του FBI. Ο Peltier βρίσκεται ακόμη σε φυλακή των ΗΠΑ.  

Περιγράφει, επίσης, μία συνάντηση που ο Σύλλογος του Καναδά και της Παλαιστίνης (CPA) είχε με μια ομάδα γυναικών γεροντισσών από τα Πρώτα Έθνη. Έγινε στο Βανκούβερ το 2006, όταν οι ομάδες συναντηθήκαν για να μιλήσουν για την επίσκεψη του Αρχηγού της AFN, Phil Fontaine, στο Ισραήλ.

Ο Kawas λέει ότι ο Fontaine είναι «ένας Αμπάς των Πρώτων Εθνών» αναφερόμενος στον Παλαιστίνιο πρόεδρο Μαχμούντ Αμπάς. «Είναι μέρος μιας διεφθαρμένης ηγεσίας που δεν αντιπροσωπεύει τους απλούς πολίτες.»

«Οι γέροντες μας κάλεσαν να μιλήσουμε για τη θέση μας και συμφώνησαν μαζί μας. Μετά τη συνάντηση, μας έδωσαν ένα ειδικό φτερό αετού ως δώρο. Αυτό το θεωρώ βίζα μου και διαβατήριό μου σε αυτή τη γη» είπε.

Για τον 34χρονο Mike Krebs από το Βανκούβερ, φοιτητή  πολιτικής γεωγραφίας με αυτόχθων  καταγωγή ‘Blackfoot’, η σύνδεση μεταξύ του αγώνα των Παλαιστίνιων και των αυτοχθόνων Καναδών είναι "έμφυτη".

Ο Krebs γνώρισε τους συγγενής του από την οικογένεια Blackfoot, οι οποίοι ζουν ακόμα σε καταυλισμό στην αγροτική Alberta, την ίδια χρονιά που ξεκίνησε η δεύτερη παλαιστινιακή ιντιφάντα. Λέει ότι αυτή ήταν μια σύμπτωση που τροφοδότησε τον ακτιβισμό του.

Θυμάται ότι είχε παρακολουθήσει μια ομιλία του ισραηλινού ακτιβιστή ανθρωπίνων δικαιωμάτων Jeff Halper, το 2001, στο Βανκούβερ.

«Μας έδειξε μια διαφάνεια με διαφορετικούς χάρτες της Παλαιστίνης.  Έναν πριν από το '47, έναν από το '48, το '67 και το 2000. Και ήταν τότε που η σύνδεση έκανε κλικ για μένα. Αυτή η εικόνα της γης που συρρικνώνεται» λέει ο Krebs.

Στο Βανκούβερ, συνεργάστηκε με την Dana Olwan, Παλαιστίνια ακτιβίστρια και  ακαδημαϊκό, για να γράψουν ένα άρθρο για ένα αυστραλιανό περιοδικό «Σπουδές Εποίκων» συγκρίνοντας τον Καναδά και το Ισραήλ. «Απλά ενδιαφερόμασταν, όπως είναι φυσικό, για τους αγώνες του άλλου» λέει ο Krebs.

Σημειώνει, όμως, ότι υπάρχουν σημαντικές διαφορές.

«Οι Παλαιστίνιοι έχουν πολύ λιγότερη δυνατότητα κίνησης από τους αυτόχθονες Καναδούς και αντιμετωπίζουν καθημερινές επιθέσεις από τον Ισραηλινό Στρατό και συχνές επιθέσεις από τους εποίκους, αλλά δεν έχουν χάσει τη γλώσσα τους, όπως έχουν χάσει πολλά Πρώτα Έθνη.  Ενώ το μέγεθος της γενοκτονίας είναι μεγαλύτερο για τα Πρώτα Έθνη, οι οποίοι είδαν τους πληθυσμούς τους να αποδεκατίζονται».

Οι συγκρίσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν και από τους δεξιούς ειδήμονες που έχουν δαιμονοποιήσει τους ακτιβιστές των Πρώτων Εθνών και της Παλαιστίνης ως «τρομοκράτες».

Αλλά τα πραγματικά κοινά χαρακτηριστικά βρίσκονται στη γη.

«Και οι δύο λαοί έχουν μια βαθιά αίσθηση της σχέσης και της ευθύνης για τη γη» λέει ο Krebs. «Και όταν αυτή η γη  αφαιρείται, καταστρέφεται ο πολιτισμός».

Επικαλούμενος τη δήλωση του Ben-Gurion το 1948 «Οι παλιοί θα πεθάνουν και οι νέοι θα ξεχάσουν» ο  Krebs λέει ότι οι καναδικές και οι ισραηλινές αρχές υπέθεσαν ότι και οι δύο λαοί θα πεθάνουν σταδιακά ή θα αφομοιωθούν.

«Λοιπόν, δεν έχουμε πεθάνει όλοι και δεν έχουμε εξαφανιστεί. Είμαστε ακόμα εδώ και γινόμαστε ισχυρότεροι. Υπάρχει μια πολιτική και πολιτιστική αναζωογόνηση σε εξέλιξη, την οποία ούτε ο Καναδάς ούτε το Ισραήλ περίμενε ή ήθελε» λέει ο Krebs.

Οι πρόγονοι της Hadani Ditmars εγκατέλειψαν το Λίβανο για τον Καναδά πριν από έναν αιώνα, όπου υιοθετήθηκαν από έναν  αρχηγό των Haida Ινδιάνων. Είναι συγγραφέας του "Dancing in the No-Fly Zone: a Woman's Journey Through Iraq» και ανήκει στην Φυλή Eagle.


 

 

Tiny URL for this post:
 

This post is also available in: Αγγλικα