To Ισραήλ επεκτείνει ξανά τη ζώνη αλιείας στα 6 μίλια

 

196156_345x230[1]

 Πόλη της Γάζας (Ma'an) – Σύμφωνα με τον ισραηλινό στρατό, η ισραηλινή κυβέρνηση αποφάσισε την εκ νέου επέκταση της ζώνης αλιείας  της Γάζας στα 6 μίλια, η οποία είχε μειωθεί τον Μάρτιο μετά από εκτόξευση ρουκέτας από το παράκτιο έδαφος.   

Η απόφαση αυτή ανακοινώθηκε μετά από συνάντηση μεταξύ του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπέντζαμιν Νετανιάχου και του υπουργού Άμυνας Moshe Yaalon, ο οποίος στη συνέχεια ενημέρωσε την παλαιστινιακή ηγεσία στη Ραμάλα. Ανώτεροι Αιγύπτιοι και διεθνείς αξιωματούχοι ενημερώθηκαν επίσης για την απόφαση.

Το  Μάρτιο, ο στρατός του Ισραήλ ανακοίνωσε ότι η αλιευτική ζώνη για τους Παλαιστινίους στη Γάζα, θα μειωθεί από έξι σε τρία μίλια, μετά από ένα χτύπημα με ρουκέτα.

Η ζώνη είχε επεκταθεί σε 11 km στο πλαίσιο της κατάπαυσης του πυρός που έληξε την οκταήμερη σύγκρουση μεταξύ του Ισραήλ και της Χαμάς, το Νοέμβριο, στην οποία 166 Παλαιστίνιοι και έξι Ισραηλινοί σκοτώθηκαν.

Στο Όσλο, το Ισραήλ είχε συμφωνήσει για ζώνη αλιείας 20 ναυτικών  μιλίων στα ανοικτά των ακτών της Γάζας, αλλά εδώ και πολλά χρόνια έχει επιβάλει ένα όριο 3 μιλίων , ανοίγοντας πυρ σε αλιείς που απομακρύνονται περισσότερο.

Το Ισραήλ έχει τον έλεγχο της υδάτων της Γάζας από τη στιγμή που ξεκίνησε η κατοχή της περιοχής το 1967, με πολλά πολεμικά πλοία να βρίσκονται στα ανοικτά των ακτών από το 2008.
 


Read more about: The Brutal blockade of Gaza



 

 

 

 Έχουν περάσει πέντε χρόνια από τότε που το Ισραήλ επέβαλε τον καταπιεστικό και απάνθρωπο αποκλεισμό  στη Λωρίδα της Γάζας. Χωρίς αμφιβολία, πρόκειται για μια από τις πιο δύσκολες περιόδους στην πολυτάραχη ιστορία του παλαιστινιακού λαού. Οι ιδιαίτερα περήφανοι και ανεξάρτητοι αυτοί άνθρωποι,  ωστόσο, αρνήθηκαν να υποκύψουν στις ισραηλινές εντολές ή να επιτρέψουν στο μαχητικό πνεύμα τους να χαθεί κάτω από τον  εντελώς ασφυκτικό αποκλεισμό της Γάζας από ξηράς, αέρος και θαλάσσης.

Ωστόσο, οι Παλαιστίνιοι έπρεπε να πληρώσουν πολύ ακριβά για την   ανυπακοή τους. Η έκθεση των Ηνωμένων Εθνών για τη Γάζα, που εκδόθηκε για τον εορτασμό των πέντε εφιαλτικών χρόνων της ισραηλινής πολιορκίας, αποτελεί μια κλήση αφύπνισης της κοιμισμένης συνειδήσης  του κόσμου. Η Υπηρεσία του ΟΗΕ για Αρωγή και Έργα για τους Παλαιστίνιους Πρόσφυγες (UNRWA), κατηγόρησε έντονα το Ισραήλ για την οξεία ανθρωπιστική κρίση στη Γάζα, προειδοποιώντας για μια ανθρωπιστική καταστροφή.

Σχεδόν το ήμισυ του πληθυσμού της Γάζας είναι άνεργοι. Οι μισθοί έχουν μειωθεί κατά 34,5 τοις εκατό από το 2006, όταν το Ισραήλ προκάλεσε "κυρώσεις" στη Γάζα, φυλακίζοντας ολόκληρο τον πληθυσμό της για την "αμαρτία" της εκλογής της Χαμάς στις παλαιστινιακές βουλευτικές εκλογές. Οι περισσότεροι από τον πληθυσμό της Γάζας δεν είναι μόνο απελπιστικά φτωχοί, υποφέρουν και αγωνίζονται για τα απολύτως απαραίτητα όπως τα τρόφιμα, τα φάρμακα και τα καύσιμα. Τίποτα δεν μπορεί να μπει ή να βγει από τα σύνορα. Πολλοί διαλέγουν να περάσουν λαθραία με αυτές τις "πολύτιμες"  σήραγγες κάτω από τη Ράφα, στα σύνορα της Γάζας με την Αίγυπτο. Δεν αποτελεί έκπληξη<ότι οι Παλαιστίνιοι πρόσφυγες, οι φτωχότεροι των φτωχών, που αποτελούν τα δύο τρίτα του πληθυσμού της Γάζας, είναι στη δυσκολότερη κατάσταση.

Η UNWRA λέει ότι είναι "δύσκολο να κατανοήσουμε τη λογική" αυτής της σκόπιμης εξαθλίωσης η οποία καταδικάζει εκατοντάδες χιλιάδες δυνητικά παραγωγικούς ανθρώπους σε μια ζωή ένδειας. Ποιός είπε όμως ότι   υπάρχει καμία λογική ή αιτία πίσω από οποιαδήποτε από τις ενέργειες του Ισραήλ; Αν το Ισραήλ λειτουργούσε σύμφωνα με την κοινή λογική, καταρχήν δεν θα υπήρχε αυτή η κρίση  που έχει δημιουργηθεί από την μεγαλύτερη σε διάρκεια κατοχή παγκοσμίως.

Κατά ειρωνικό τρόπο, ο τιμωρητικός ισραηλινός αποκλεισμός έχει αποτύχει να επηρεάσει ή να αποδυναμώσει τη Χαμάς ή να την κάνει λιγότερο δημοφιλή. Πράγματι, έρευνες των  Ηνωμένων Εθνών   αποδεικνύουν ότι η κυβέρνηση της Χαμάς στη Γάζα μπόρεσε να αυξήσει ουσιαστικά την απασχόληση στο δημόσιο κατά ένα πέμπτο, ακόμη και αν οι θέσεις εργασίας του ιδιωτικού τομέα εξαφανίστηκαν κατά την ίδια περίοδο.

Το ερώτημα είναι, πόσο καιρό θα συνεχιστεί αυτή η επαίσχυντη κατάσταση; Πόσο περισσότερο ένας ήδη διωκόμενος λαός πρέπει να υποφέρει πριν η παγκόσμια κοινότητα – αν υπάρχει τέτοιο πράγμα που να λέγεται παγκόσμια κοινότητα – αποφασίσει να αντιμετωπίσει το Ισραήλ και τους ισχυρούς προστάτες του;

Ποιό είναι το έγκλημα των Παλαιστινίων; Το θράσος να επιλέγουν αυτούς που θέλουν ως εκπρόσωπους και  ηγέτες τους; Δεν είναι αυτή η ίδια ελευθερία που οι άνθρωποι στις δυτικές δημοκρατίες συνήθως ασκούν; Γιατί έχει γίνει ένα πρόβλημα όταν το ίδιο δικαίωμα αυτό ασκείται από τους Παλαιστινίους και τους Άραβες; Γιατί οι διεθνείς πρωταθλητές της δημοκρατίας και της ελευθερίας, ουρλιάζοντας πάνω από τις φρικαλεότητες των καθεστώτων της Λιβύης και της Συρίας, σιωπούν για τα ισραηλινά εγκλήματα; Είναι ακριβώς εξαιτίας αυτής της υποκρισίας των δυο μέτρων και δυο σταθμών  που κανείς, σήμερα στη Δύση, δεν παίρνει στα σοβαρά  τις διαλέξεις για τη δημοκρατία και την ελευθερία.

 

 

 

Source

Tiny URL for this post:
 

This post is also available in: Αγγλικα