Made in Gaza: Σπάζοντας τον αποκλεισμό

 

του Eric Walberg  12 Ιούνη 2013

Οι κατασκευαστές της Κιβωτού της Γάζας , ελπίζουν να μεταφέρουν τα προϊόντα της Γάζας στον υπόλοιπο κόσμο. Το τελευταίο σχέδιο για να σπάσει ο παράνομος αποκλεισμός της Γάζας, σύμφωνα με όσα δήλωσε ο διοργανωτής Michael Coleman, σε συνέντευξη Τύπου που έδωσε την Κυριακή στο λιμάνι της Γάζας, είναι να ανακατασκευαστεί  ένα μεταχειρισμένο αλιευτικό σκάφος, το οποίο θα φορτωθεί με προϊόντα από την Γάζα και θα πλεύσει προς άλλα λιμάνια της Μεσογείου, όπως συμβαίνει με κάθε άλλον φυσιολογικό εξαγωγέα.

Παρόλο που το γεγονός αυτό δεν θα αποτελούσε σημαντική είδηση σε οποιαδήποτε άλλη παράκτια περιοχή, υπάρχει η ελπίδα ότι αυτή τη φορά το Ισραήλ δεν θα εμποδίσει αυτή την αξιοπρεπή προσπάθεια που επιδιώκει να βοηθήσει τους πολιορκούμενους Παλαιστίνιους στη Γάζα να σταθούν στα πόδια τους. "Το Ισραήλ ανέκαθεν ισχυριζόταν ότι ο αποκλεισμός  έχει ως στόχο την πρόληψη του λαθρεμπορίου των παράνομων όπλων στη Γάζα. Σε αυτή την περίπτωση, δεν θα πρέπει να έχει κανένα πρόβλημα αν πλεύσει ένα σκάφος από την Λωρίδα της Γάζας προς τα έξω ", δήλωσε ο Mahfouz Kabariti, επικεφαλής της αλιείας και των θαλάσσιων σπόρ της Γάζας .

Οι προσπάθειες για να τερματιστεί η πολιορκία της Γάζας άρχισαν να αναπτύσσονται μετά από την  22 ημερών επίθεση του Ισραήλ στη Γάζα, κατά την περίοδο 2008-2009, αρχικά προσπαθώντας να προσεγγιστεί η Γάζα από την Αίγυπτο μέσω του περάσματος   της Ράφα   το Δεκέμβριο του 2009, από το κίνημα Gaza Freedom March.  Η προσπάθεια αυτή απέτυχε, αλλά οδήγησε στο Στόλο της Ελευθερίας, το Μάιο του 2010, γεγονός που σόκαρε τον κόσμο, καθώς Ισραηλινοί κομάντος κατέβηκαν από ελικόπτερα  σκοτώνοντας εννέα Τούρκους ακτιβιστές και συνέλαβαν τους υπόλοιπους, ενώ κατέσχεσαν τα πλοία και τα φορτία των τροφίμων και των φαρμάκων.

Τρία χρόνια αργότερα, η πολιορκία συνεχίζεται και το κίνημα εναντίον της είναι ισχυρότερο από ποτέ με το ενδιαφέρον να εστιάζεται τώρα στην Κιβωτό της Γάζας.  Αυτή τη φορά, τα διεθνή κινήματα δεν προσπαθούν να φέρουν  βοήθεια στη Γάζα, αλλά άνθρωποι από διάφορες χώρες προσπαθούν να βοηθήσουν τους Παλαιστίνιους να εξάγουν τα προϊόντα τους  και να σπάσουν την πολιορκία, αλλά από μέσα προς τα έξω.  Οι κάτοικοι της Γάζας, με μια μικρή διεθνή βοήθεια, μετατρέπουν  αυτή τη στιγμή ένα παλιό αλιευτικό σκάφος σε φορτηγό πλοίο χρησιμοποιώντας τους πενιχρούς πόρους της Γάζας.  Όταν θα είναι έτοιμο,   ένα πλήρωμα με διεθνείς και Παλαιστίνιους θα αποπλεύσει από την Γάζα – το μοναδικό λιμάνι της Μεσογείου που είναι κλειστό για τη ναυτιλία – μεταφέροντας παλαιστινιακά προϊόντα που προορίζονται για τους διεθνείς αγοραστές, σπάζοντας τον ισραηλινό αποκλεισμό.

Παρόλο που πληρώνει μισθούς στους κατασκευαστές του σκάφους και παρέχει επιχειρηματικές ευκαιρίες στους κατοίκους, η Κιβωτός της Γάζας  δεν αποτελεί ένα εγχείρημα   φιλανθρωπίας, αλλά μια προσπάθεια για να στηρίξει τους Παλαιστίνιους και να τους εξαφασφαλίσει το δικαίωμα να αλιεύουν και να λειτουργούν ελεύθερα μέσα στα χωρικά τους ύδατα, μέσα στα οποία, προς το παρόν, οι ισραηλινές περιπολίες  τους σκοτώνουν, τους κυνηγούν, τους επιτίθενται και τους κατάσχουν τις βάρκες τους, έτσι ώστε   να τους αναγκάσουν να παραιτηθούν και να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους. Το κέντρο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα Aλ-Μεζάν  σημειώνει ότι "είναι συνηθισμένο για το [ισραηλινό] ναυτικό να ανοίγει πυρ ενάντια  στους αλιείς, να τους καταδιώκει στα ύδατα της Γάζας, και να καταστρέφει και να κατάσχει  τον εξοπλισμό τους, όπως τα δίχτυα και τις βάρκες τους. Οι πράξεις αυτές συνιστούν κατάφωρη παραβίαση των νομικών υποχρεώσεων του Ισραήλ ως δύναμη κατοχής σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και παραβιάζουν τα δικαιώματα των αλιέων στη ζωή και την εργασία. "Σχεδόν όλα τα αλιευτικά έχουν σταματήσει να ψαρεύουν  εξαιτίας του αποκλεισμού. Οι Ισραηλινοί έχουν σκοτώσει Παλαιστίνιους ψαράδες ακόμα και στο ένα μίλι από τις ακτές της Γάζας.

Πριν από την επιβολή του αποκλεισμού η Γάζα είχε μια υγιή αγορά εξαγωγών, συμπεριλαμβανομένων των ενδυμάτων, επίπλων και των γεωργικών προϊόντων. Οι κάτοικοι της Γάζας είναι γνωστοί για τα βιοτεχνικά προϊόντα τους, όπως τα κεντήματα. Από το 2007, υπήρξε μια σχεδόν πλήρη απαγόρευση των εξαγωγών, το 85% εκ των οποίων πήγε στη Δυτική Όχθη και το Ισραήλ. Τα εμπορεύματα επιτρέπεται να μπαίνουν και να βγαίνουν από την Γάζα, μόνο μέσω μια περιορισμένης διέλευσης στα σύνορα με το Ισραήλ. Το αεροδρόμιο δεν λειτουργεί πλέον και δεν μπορεί να αποκατασταθεί. Και για τα τελευταία επτά χρόνια, είχε απαγορευτεί σε όλα τα πλοία να πλέουν πέραν των τριών ναυτικών μιλίων από την ακτή της Γάζας. Χάρη σε αιγυπτιακή διαμεσολάβηση, η  συμφωνία κατάπαυσης του πυρός, που υπεγράφη το Νοέμβριο του 2012, δήλωνε πως οι αλιείς της Γάζας έχουν πλέον τη δυνατότητα να πλέουν ως   τα έξι μίλια από την ακτή της Γάζας, ακόμα βέβαια πολύ λιγότερα των 20 μιλίων που τους παρέχονταν από τις Συμφωνίες του Όσλο, το 1993 . Ακόμη όμως και η συμφωνία αυτή συχνά παραβιάζεται από το ισραηλινό ναυτικό.

Δυστυχώς, η επιτρεπόμενη περιοχή συμβάλλει ελάχιστα στο να βελτιωθούν οι συνθήκες για τους αλιείς, καθώς τα περισσότερα ψάρια βρίσκονται πέρα από τα δέκα μίλια. Οι περιορισμοί έχουν μετατρέψει μια ισχύρη κάποτε παραγωγική οικονομία σε μια κοινωνία της οποίας το  80% των ανθρώπων εξαρτάται και βασίζεται στις ελεημοσύνες των Ηνωμένων Εθνών για να ζήσουν. Οι εθνικές κυβερνήσεις και οι διεθνείς οργανισμοί έχουν αρνηθεί να καταστήσουν προ των ευθυνών του το Ισραήλ.  Εναπόκειται στην κοινωνία των πολιτών να αναλάβει δράση . Ως εκ τούτου και η Κιβωτός της Γάζας. 

Οι διοργανωτές είναι από τον Καναδά, τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ευρώπη και την Αυστραλία, και στους υποστηρικτές του εγχειρήματος περιλαμβάνεται  ο Noam Chomsky, ο Αρχιεπίσκοπος Νοτίου Αφρικής Desmond Tutu, έξι πρόσωπα που κατέχουν Νόμπελ Ειρήνης, Βρετανοί, Αυστραλοί και Καναδοί  πρώην και νυν μέλη του κοινοβουλίου, δύο πρώην γραμματείς του ΟΗΕ , και ο Hedy Epstein με την Suzanne Weiss, δύο επιζώντες του Ολοκαυτώματος. Ο στόχος της Κιβωτού είναι να «χτίσει μια ανανεωμένη αίσθηση ελπίδας για ένα καλύτερο και ασφαλέστερο μέλλον για τους ανθρώπους της Γάζας».  Η ένθερμη ελπίδα τους είναι να αφυπνίσουν τη διεθνή κοινότητα για τα δεινά των 1,6 εκατ. ανθρώπων που ζουν στη Γάζα, και να εξασφαλίσουν ότι «κανείς στολίσκος δεν θα είναι πλέον αναγκαίος, γιατί ο  ισραηλινός αποκλεισμός της Γάζας θα τελειώσει και η οικονομία της Γάζας θα ανθίσει και πάλι.»

Η δράση έχει ως στόχο να αφυπνίσει την συνείδηση όχι μόνο των εμπλεκόμενων πλευρών, αλλά και των επιχειρήσεων που πιστεύουν στο ελεύθερο και δίκαιο εμπόριο. Οι διοργανωτές εξασφαλίζουν παραγγελίες για τα παλαιστινιακά προϊόντα – προϊόντα όπως κεντήματα, χειροτεχνίες από το κέντρο Atfaluna για τα κωφά παιδιά – από διεθνείς επιχειρήσεις και μεμονωμένους αγοραστές. «Όλοι οι Παλαιστίνιοι παραγωγοί θα πρέπει πληρωθούν στο ακέραιο για τα προϊόντα τους πριν πλεύσουμε. Όλοι οι αγοραστές θα γνωρίζουν ότι υπάρχει πραγματικός κίνδυνος,  τα εμπορεύματα να κατασχεθούν από τον ισραηλινό στρατό, και έτσι ίσως να μην φτάσουν  στις αγορές τους. Ωστόσο, ο κίνδυνος αυτός αξίζει για την προβολή που θα δοθεί στο εγχείρημα και για τις σχέσεις που θα χτίσει».

Οι διοργανωτές επιμένουν ότι αυτό που χρειάζονται οι κάτοικοι της Γάζας είναι να μπορούν να   κερδίζουν τα προς το ζην,   και όχι η ελεημοσύνη.  Ο Καναδός διοργανωτής David Heap, καθηγητής γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο του Δυτικού Οντάριο,είπε  "Η φιλανθρωπία είναι μόνο μια παρηγορητική θεραπεία και δεν αντιμετωπίζει την αιτία του προβλήματος και τον λόγο για τον οποίο  οι  Παλαιστίνιοι της Γάζας βρίσκονται σε ανάγκη: τον ισραηλινό αποκλεισμό. Πιστεύουμε ότι η φιλανθρωπία παρέχει κάλυψη στην ισραηλινή κατοχή, στην άμβλυνση των συνειδήσεων των διεθνών δυνάμεων, αφήνοντας τον αποκλεισμό στη θέση του. "

Ακόμη, καθώς η Κιβωτός της Γάζας ετοιμάζεται να φέρει στους Παλαιστίνιους μια σανίδα σωτηρίας, ο αγώνας για να λογοδοτήσει το Ισραήλ για τη δολοφονία των ακτιβιστών το 2010 έλαβε μια ώθηση όταν ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου ζήτησε συγγνώμη από τον Τούρκο ομόλογό του Ταγίπ Ερντογάν, τον Μάρτιο, και υποσχέθηκε  αποζημίωση στους πενθούντες, συμφωνώντας να χαλαρώσει τον εξαετή αποκλεισμό της Γάζας.

Δεν υπάρχει ωστόσο καμία απόδειξη ότι ο αποκλεισμός έχει χαλαρώσει, γι’ αυτό  τα ισραηλινά   κροκοδείλια δάκρυα δεν αποδυνάμωσαν  την οργή των ακτιβιστών. Οι νομικές διαδικασίες στην Τουρκία και αλλού, εξελίσσονται, συμπεριλαμβανομένου του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, απαιτώντας  οι Ισραηλινοί που σκότωσαν τους ακτιβιστές να εντοπιστούν και να προσαχθούν στη δικαιοσύνη. Δικαστήριο της Ιστανμπούλ έχει επιληφθεί κατηγορίες εναντίον τεσσάρων από τους ανώτερους απόστρατους διοικητές του Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένου του  πρώην αρχηγού του στρατού, που θα μπορούσαν να οδηγήσουν ακόμη και σε ποινές ισόβιας κάθειρξης. Ο Αhmet Varol, ένας δημοσιογράφος που ήταν στο Mavi Marmara, δήλωσε ότι το Ισραήλ πρέπει να παράσχει ένα χρονοδιάγραμμα για τον τερματισμό του αποκλεισμού της Γάζας, και πρότεινε η Τουρκία  να παρακολουθεί τη διαδικασία. «Οι προσπάθειές μας στοχεύουν στην πλήρη άρση του αποκλεισμού. Μια συγνώμη μπορεί να έχει διπλωματική σημασία, δεν σημαίνει όμως τίποτα για τα θύματα », είπε. Ο Musa Cogas πυροβολήθηκε στον ώμο από ισραηλινούς πεζοναύτες και ο φίλος του Cengiz Songur, 30 ετών, σκοτώθηκε στην επιδρομή. «Αν δεν τιμωρηθούν αυτοί οι στρατιώτες  και δεν αρθεί ο αποκλεισμός… δεν θα δεχτούμε την αποζημίωση»

Τα καναδικά και ιρλανδικά σκάφη, το Tahrir και το Saoirse, επανέλαβαν το ταξίδι τους με το κίνημα «Κύματα Ελευθερίας» το Νοέμβριο του 2011.  Φυσικά, τα σκάφη κατασχέθηκαν από το Ισραήλ και ως συνήθως   δεν επεστράφηκαν. Ο Heap, ο οποίος επέβαινε στο  Tahrir  το Μάη του 2010 και τον Νοέμβριο του 2011, είπε στο Al-Ahram Weekly:

  « Είναι σημαντικό να απαιτήσουμε δικαιοσύνη από τις καναδικές αρχές, αν και γνωρίζουμε ότι η κυβέρνηση Harper υποστηρίζει τα εγκλήματα του Ισραήλ άνευ όρων. Το Ισραήλ μπορεί να κλέψει τα σκάφη μας, όπως κλέβουν τις βάρκες των Παλαιστινίων βάρκες όλη την ώρα χωρίς καμία τιμωρία, αλλά η Freedom Flotilla θα συνεχίσει να προσπαθεί να σπάσει τον αποκλεισμό,  μέχρι οι Παλαιστίνιοι να κερδίσουν πλήρη ελευθερία κινήσεων.

Τον Ιούνιο του 2012, η συντονιστική επιτροπή του καναδικού Καραβιού για τη Γάζα, ζήτησε επισήμως την επιστροφή του Tahrir και του φορτίου του. Ένα χρόνο αργότερα, το Ισραήλ δεν έχει ακόμη απαντήσει. Το καναδικό Υπουργείο Εξωτερικών και Διεθνούς Εμπορίου νίπτει τας χείρας του , δηλώνοντας ότι το θεωρούν μια "ιδιωτική υπόθεση".»

Καθώς οι συντηρητικοί του Καναδά συνεχίζουν να αγνοούν τα δεινά των Παλαιστινίων, οι Καναδοί συνεχίζουν να αντιδρούν. Ντροπιασμένοι από τη στήριξη που έδειξε η Καναδική κυβέρνηση στην εισβολή του Ισραήλ στη Γάζα το 2008 και στα εγκλήματά του,  τον περασμένο Οκτώβριο ο Καναδός συνταξιούχος  Jim Manly, πρώην υπουργός της United Church,  παρόλα τα 79 του χρόνια και τις δύο επεμβάσεις bypass , ανέβηκε με ακόμα 30 άτομα από οκτώ χώρες, συμπεριλαμβανομένων Ισραηλινών ακτιβιστών, πάνω στο πιο πρόσφατο σκάφος με σουηδική σημαία το Estelle,για να προσπαθήσουν να σπάσουν τον παράνομο αποκλεισμό. Πέρασε τρεις μέρες σε ισραηλινή φυλακή παρά  τα προβλήματά του. (Το Estelle επίσης κατασχέθηκε από τους Ισραηλινούς.) Μετά την επιστροφή του είπε: «Εμείς θα συνεχίσουμε τις προσπάθειές μας έως ότου σπάσει η πολιορκία και ο παλαιστινιακός λαός μπορέσει να ζήσει ξανά με ελευθερία και αξιοπρέπεια».

Tiny URL for this post:
 

This post is also available in: Αγγλικα